کندن

خسته که هستم و کل دیروز و امروز رو گریه کردم که هیچ... نمی فهمم چرا آفر تی ای نگرفتم تو فایننس؟! این جماعت چه مشکلی با من دارن اخه؟ والا از خیلی از شاگردای خودشون بهترم... دست این دپارتمان فایننس دیگه برام رو شده. نمی شینم به امیدشون. حس می کنم باید با اینم کنار بیام که جرد یه روزی شاید پشتمو خالی کنه یا بهم نارو بزنه. همه شون مثه همن دیگه. حس می کنم کنار اومدن با این واقعیت از تلاش برای انکارش راحت تر باشه... و دلیل ناراحتیم هم فکر می کنم بیشتر این باشه که باید از این خیال که من به اینجا تعلق دارم یا عضوی از این گروهم دل بکنم... همیشه دلم می خواست قسمتی از یه گروه باشم ولی هیچ وخ نشده...خیلی خسته ام. همچنین، فکر می کنم از اخرین باقی مونده های گذشته هم باید دل بکنم: من مهتابی نیستم که المپیاد قبول نشد. من مهتابی نیستم که دوران کارشناسی بدی داش. من هیچ کدوم اینا نیستم دیگه، مهم هم نیس رزومه و نمره هام چی میگه. من که می دونم و ایمان و باور دارم که من اون مهتاب نیستم. همین بس ه و کافی.من به آنچه که پیش رومه با اعجاز می نگرم... + نوشته شده در یکشنبه بیستم اسفند ۱۴۰۲ ساعت 5:11 توسط مهتاب |

برچسب: نویسنده: مهران مقدم تاريخ: سه شنبه 22 اسفند 1402 ساعت: 13:25